Szpital

szpitalPierwszy szpital płocki powstał w 1405 roku przy kościele św. Trójcy, jak inne (przy innych kościołach), był raczej przytułkiem. W wieku XVIII biskupi płoccy podnieśli go z upadku, zwiększyli liczbę łóżek do 24 i osadzili w nim siostry miłosierdzia. W połowie XIX wieku Szpital przejęły władze administracyjne Królestwa Polskiego, przeniosły go do budynku przy ul. Warszawskiej, powiększyły do 40 łóżek i zatrudniły lekarza – ordynatora.

W tym okresie powstały w Płocku dwa inne szpitaliki: dla chorych skórnych i wenerycznych św. Aleksego (1823) i dla starozakonnych im. Izaaka Fogla (1872). Okresowo otwierano też szpitale zakaźne np. dla chorych cholerycznych.
W 1911 roku po przyłączeniu dawnego lazaretu Szpital św. Trójcy posiadał 120 łóżek i zatrudniał 4 lekarzy etatowych. Po I wojnie światowej przejęła go ponownie Rada Fundacyjna – liczył wtedy 160 łóżek, miał dyrektora – lekarza i 4 ordynatorów.
Po II wojnie światowej nastąpiło upaństwowienie i zespolenie szpitali płockich, a liczba łóżek wzrosła do 550.
Trudne warunki lokalowe, uprzemysłowienie i gwałtowny rozrost miasta, podyktowały budowę nowego szpitala.

Decyzja podjęta na początku lat sześćdziesiątych, została urzeczywistniona w latach 1963-73 wybudowaniem w płockiej dzielnicy Winiary nowoczesnego jak na tamte czasy obiektu. Jego projektantem był mgr inż. arch. Tomasz Trzaska, a głównym wykonawcą Płockie Przedsiębiorstwo „Petrobudowa” kierowane wówczas przez Antoniego Roguckiego.

Pierwsze pawilony nowego szpitala zostały oddane do użytku w 1969 roku.

Najpierw oddano pawilon dla Oddziału Płucnego (27 luty 1969r.), do którego przeniesiono chorych z oddziału gruźlicy mieszczącego się w Szpitalu Zakonnym przy ulicy Misjonarskiej 9.

Kolejnym oddziałem był Oddział Zakaźny, który został przeniesiony z ul. Bieruta w marcu 1969 roku.

16 lutego 1969 roku lekarz Ryszard Pawiński został dyrektorem powstającego wówczas nowego płockiego szpitala. W sierpniu 1972 roku oddano dwa bloki mieszkalne, typu hotelowego dla pielęgniarek i lekarzy.
Do 31 grudnia 1972 roku zakończono roboty budowlane głównego budynku szpitala i przystąpiono do wyposażenia oddziałów.

Wojewódzki Szpital Zespolony im. prof. dr med. Marcina Kacprzaka został uroczyście oddany do użytku dnia 9 kwietnia 1973 roku. Wówczas nosił on nazwę Szpitala Miejskiego im. prof. dr med. Marcina Kacprzaka.

Patron szpitala był wybitnym polskim higienistą rektorem Akademii Medycznej w Warszawie- płocczaninem.
Aktu otwarcia dokonał Minister Zdrowia i Opieki Społecznej Marian Śliwiński w obecności Rektora Akademii Medycznej w Warszawie prof. Artura Czyżyka i zaproszonych gości.
Pierwszych pacjentów przyjęto na oddział okulistyczny, neurologiczny i wewnętrzny.

Następnie uruchomiono Oddział Urazowo-Ortopedyczny (1.06.1973r.), Urologiczny (5.06.1973r.), a do końca 1973 roku w gmachu głównym pracowało już 14 oddziałów.

Jako ostatni element tworzonego szpitala uruchomiono Zakład Usprawniania Leczniczego (15 stycznia 1974r.).

W wyniku reformy administracyjnej kraju powstało w 1975r. województwo płockie. Od 1 stycznia 1976 roku, zmieniono nazwę placówki na Wojewódzki Szpital Zespolony w Płocku. Decyzja ta postawiła szereg nowych zadań, których rozwiązanie nie było łatwe. Zaprojektowany dla potrzeb rozwijającego się miasta szpital musiał wykonywać zadania, do realizacji których trzeba było adoptować cały szereg pomieszczeń. Obok oddziałów szpitalnych utworzono przychodnie specjalistyczne z poradniami konsultacyjnymi o różnym profilu.

Zwiększono liczbę łóżek szpitalnych. Planowano 575, przy oddawaniu obiektu do użytku zwiększono liczbę do 663, a po oddaniu do użytku musiał przyjąć 785 chorych.

W latach 70-tych w szpitalu pracowało około 1100 osób, w tym 120 lekarzy medycyny, hospitalizowano ponad 20000 pacjentów rocznie, wykonywano ponad 4000 operacji, a na świat przychodziło ponad 2000 dzieci.

Lata osiemdziesiąte to trudny okres dla naszego Szpitala - daje się coraz bardziej we znaki tragiczna sytuacja finansowa i techniczna obiektu, niekończące się remonty utrudniają pracę ludzi, rosną długi, dziennikarze biją na alarm, realne staje się widmo ograniczenia usług medycznych, a nawet całkowitego zamknięcia placówki. Dla zatrudnionych wówczas 1700 pracowników byłaby to tragedia osobista, a dla miasta nieobliczalna wręcz strata.

Doniosłym wydarzeniem w historii Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego, dla wszystkich pracowników i pacjentów było uruchomienie w 1986 roku kaplicy. Posługę duszpasterską pełnią kapelani z płockiej parafii pod wezwaniem Ducha Świętego.

W 1990 roku sytuacja Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego powoli zaczyna się stabilizować, następne lata mimo wielu niezrealizowanych zamierzeń są coraz lepsze. Ma na to wpływ ofiarna praca ludzi – kierownictwa Szpitala, a także wielu pracowników różnych szczebli od ordynatorów oddziałów zaczynając, a na szeregowych pracownikach kończąc.

Następuje wyraźna poprawa stanu technicznego całego szpitala, przybywa nowoczesnego sprzętu, kolejno remontowane są oddziały, laboratoria, dobudowano nowoczesny szyb windowy.

W 1997 roku w Zakładzie Rentgenodiagnostyki zainstalowano tomograf komputerowy, który znacznie podwyższył możliwości diagnostyczno- terapeutyczne szpitala.

Oddziały zabiegowe podjęły operacje metodą laparoskopową - co wydatnie skraca czas pobytu w szpitalu.

W 2001 roku został utworzony Szpitalny Oddział Ratunkowy z Izbą Przyjęć oraz Oddział Neurotraumatologiczny.

Rok 2003 był rokiem Jubileuszu 30-lecia dla Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Płocku. Szpital nasz służy całej społeczności, wszystkim mieszkańcom, którzy tego potrzebują.
Lata 2004-2005 to czas zmian ukierunkowanych na poprawę jakości działań oraz rozszerzenie zakresu udzielanych świadczeń medycznych. Obejmują one utworzenie Ośrodka Intensywnej Opieki Kardiologicznej, Pracowni Hemodynamicznej, Pracowni ESWL, rozszerzenie działalności Pododdziału udarowego, Ośrodka Dializ, utworzenie Pracowni Rezonansu Magnetycznego, rozpoczęto wszczepianie stymulatorów serca, a także zakupiono specjalistyczny sprzęt i aparaturę medyczną. Oddano do użytku lądowisko dla śmigłowców oraz rozpoczęto budowę nowego pawilonu klinicznego.

W ramach poprawy jakości udzielanych świadczeń uporządkowano dokumentację i udoskonalono standardy postępowania obowiązujące zarówno w pionie lecznictwa jak też w pionie administracji. W maju 2006r. Wojewódzki Szpital Zespolony w Płocku uzyskał Certyfikat Systemu Zarządzania Jakością wg normy EN ISO 9001:2000 w zakresie działalności: udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie stacjonarnej i ambulatoryjnej opieki zdrowotnej oraz diagnostyki medycznej.

Na koniec 2006r w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Płocku zatrudnionych było ogółem 1318 pracowników w tym 195 lekarzy, 2 lekarzy stomatologów, 31 mgr, 1 inżynier, 9 stażystów, 11 rezydentów oraz 2 osoby z innym wykształceniem wyższym. Najliczniejszą grupę zawodową - 791 osób stanowił tzw. personel średni medyczny tj. 579 pielęgniarek i 54 położnych (w tym mgr pielęgniarstwa), 48 techników analityki, chemii i farmacji, 16 techników rtg, 12 techników fizjoterapii, 43 sekretarki medyczne oraz 39 innego personelu. Personel niższy liczył 205 osób w tym 194 salowe i 11 osób innego personelu. W administracji Szpitala pracowało ogółem 71 osób.
Na koniec 2007 r w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Płocku zatrudnionych było ogółem 1320 pracowników , w tym 206 lekarzy , 29 mgr, 1 inżynier, 4 stażystów,, 10 rezydentów oraz osoby z innym wykształceniem wyższym. Najliczniejszą grupę zawodową- 789 osób stanowił tzw. Personel średni medyczny tj. 572 pielęgniarek i 58 położnych ( w tym mgr pielęgniarstwa), 46 techników analityki, chemii i farmacji, 19 techników rtg, 12 techników fizjoterapii, 44 sekretarki medyczne oraz 38 innego personelu. Personel niższy liczył 198 osób w tym 188 salowych i 10 osób innego personelu. W administracji Szpitala pracowało ogółem 81 osób.

Na koniec 2008 r w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Płocku zatrudnionych było ogółem 1439 pracowników, w tym 282 lekarzy, 2 lekarzy stomatologów oraz 36 osób  z innym wykształceniem wyższym. Najliczniejszą grupę zawodową stanowił tzw. personel średni medyczny tj. 612 pielęgniarek i 61 położnych,5 ratowników medycznych, 81 techników medycznych oraz 79 innego personelu. Personel niższy liczył 202 osoby.  W administracji Szpitala pracowało ogółem 74 osób.

Dzięki ofiarnej pracy naszej załogi udało się przez 35 lat funkcjonowania Szpitala uratować wiele istot ludzkich, nieść pomoc w cierpieniu, zapobiegać wielu chorobom i powikłaniom.

Stanowisko dyrektora od 1973 roku zajmowali kolejno:
1. lekarz Ryszard Pawiński (absolwent Akademii Medycznej w Łodzi, specjalista w zakresie ginekologii i położnictwa) od dnia 16.02.1969r. do dnia 31.08.1973r. oraz od dnia 17.12.1981r. do dnia 5.10.1982 roku.
2. lekarz Tadeusz Kalaszczyński (absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, specjalista w zakresie chorób wewnętrznych) od dnia 16.05.1973r. do dnia 1.01.1981r..
3. lekarz Elżbieta Matlachowska - Ciska (absolwentka Akademii Medycznej w Gdańsku, specjalista w zakresie radiologii) od dnia 1.02.1981r. do dnia 17.12.1981r.
4. lekarz Janusz Regiel (absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, specjalista w zakresie laryngologii) od dnia 6.10.1982r. do dnia 14.12.1984r.
5. lekarz Jerzy Jankowski (absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, specjalista w zakresie chirurgii ogólnej) od dnia 20.12.1984r. do dnia 31.10.1987r.
6. lekarz Antoni Majewski (absolwent Akademii Medycznej w Łodzi, specjalista w zakresie pediatrii) od dnia 1.12.1987r. do dnia 31.10.1990r.
7. lekarz Adam Struzik (absolwent Akademii Medycznej w Łodzi, specjalista w zakresie chorób wewnętrznych) od dnia 1.11.1990r. do dnia 15.11.1997r.
8. mgr Stanisław Kwiatkowski (absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, magister administracji) od dnia 15.11.1997r. i nadal.

Stanowisko zastępcy dyrektora ds. opieki zdrowotnej i rehabilitacji ( od dnia 1.12.1999 r  zmieniono nazwę stanowiska na zastępcę dyrektora ds.. lecznictwa) zajmowali:
1. dr n. med. Janusz Szaroszyk (absolwent Akademii Medycznej w Poznaniu, specjalista w zakresie chirurgii ogólnej) od dnia 16.02.1971r. do dnia 30.06.1978r.
2. lekarz Andrzej Maliński (absolwent Akademii Medycznej w Gdańsku, specjalista w zakresie chorób wewnętrznych i kardiologii) od dnia 1.10.1978r. do dnia 31.01.1981r. oraz od dnia 17.12.1981r. do dnia 31.03.1983r.
3. lekarz Waldemar Korba (absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, specjalista chorób wewnętrznych) od 1.02.1981r. do 31.07.1981r.
4. dr n. med. Marek Świtalski (absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, specjalista chorób wewnętrznych i nefrologii) od dnia 1.08.1981r. do 17.12.1981r.
5. lekarz Stanisław Kuczyński (absolwent Akademii Medycznej w Białymstoku, specjalista w zakresie ginekologii i położnictwa) od dnia 1.04.1983r. do 1.03.1986r.
6. lekarz Maksymilian Białecki (absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, Specjalista w zakresie chirurgii ogólnej) od dnia 1.03.1986 do dnia 31.07.1990r.
7. lekarz Danuta Tarka (absolwentka Akademii Medycznej w Łodzi, specjalista w zakresie chorób wewnętrznych) od dnia 1.01.1991 i nadal.

Stanowisko Naczelnego Lekarza Szpitala zajmowali:
1. lekarz Wojciech Winiarski (absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, specjalista w zakresie anestezjologii od dnia 01.11. 1993r. do 30.04.1994r.
2. lekarz Krzysztof Gogolewski (absolwent Akademii Medycznej w Warszawie, specjalista chorób wewnętrznych) od dnia 02. 05 1994 i nadal.

Zastępcami dyrektora ds. administracyjno- ekonomicznych byli:
1. Józef Sobótka ( 1975-1981).
2. mgr Agnieszka Palczewska (1975-1981).
3. mgr Krystyna Łątka (1981-1983).
4. Jerzy Piątkowski (1983-1992).
5. mgr Stanisław Kwiatkowski (1992-1997).

Zastępcami dyrektora ds. technicznych byli kolejno:
1. inż. Ignacy Sobczak (1972-1973).
2. mgr inż.. Wojciech Kołodziejski (1973-1982).
3. inż. Ryszard Rychliński ( 1979-1982).
4. Ryszard Dynowski (1982-1983).
5. mgr inż. Tomasz Górgoń (1983-1986).
6. inż. Jerzy Łagodziński (1986-1992).
W ramach restrukturyzacji Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego zlikwidowano stanowiska zastępcy dyrektora ds. administracyjno – ekonomicznych i zastępcy dyrektora ds. technicznych, a utworzono w 1998 roku stanowisko Zastępcy Dyrektora ds. eksploatacyjno-technicznych,
1. mgr Aleksandra Czajkowska (1998-2005)
2. mgr inż. Grzegorz Zgorzelski (2005 - nadal)

Naczelne pielęgniarki :
1. mgr Halina Korput ( 1972-1982).
2. Helena Grabowska (1982- 1987).
3. mgr Leokadia Mrozińska (1987-1998)
W lutym 1999 roku utworzono stanowisko Zastępcy Dyrektora ds. Pielęgniarstwa - Naczelna Pielęgniarka, które pełni mgr Jolanta Górecka

Funkcję pielęgniarki przełożonej pełniły:
1. Helena Grabowska (1973 - 1982).
2. Irena Rędzińska (1982- 2001).
3. Grażyna Gołębiowska (2002 – 2009)
4. Danuta Wojciechowska ( 2009 -        )

 
 
Powrót Powrót